…των σαλονιών και της ανανέωσης.(Πολιτικό ρεπορτάζ)
Κοσμική εξόρμηση πραγματοποίησε κλιμάκιο του Συ.Ριζ.Α υπό τον Αλέξη Τσίπρα στη δεξίωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Μ.Ανδρουλάκη “Θηλυκό Πόκερ”(με τα λεφτά των ασφαλισμένων). Τα μέλη του Συ.Ριζ.Α, αφού είδαν από κοντά τα προβλήματα και τους καημούς της ελληνικής αστικής τάξης, μοίρασαν έντυπο υλίκο με τις προτάσεις του κόμματος για τους αναξιοπαθούντες του Κολωνακίου, της Χαριλάου Τρικούπη και της Ρηγίλλης, καθώς και για τη σωτηρία του ελληνικού καπιταλισμού. Η ατμόσφαιρα ήταν γενικά ευχάριστη, όπως άλλωστε συνηθίζεται για τις κυρίαρχες τάξεις που τα έχουν όλα λυμένα. Ωστόσο, αναστάτωση προκλήθηκε ανάμεσα στους συγκεντρωμένους επιφανείς παράγοντες της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου, όταν μέλη της ΚΟΕ τους προσέγγισαν αναλύοντας τις θεωρίες του Μάο περί “Πολιτιστικής Επανάστασης.” Πυροσβεστική υπήρξε η έγκαιρη παρέμβαση του Αλέξη, ο οποίος και έριξε τους τόνους δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι τα παιδιά λένε καμμιά μαλακία να περάσει η ώρα και ότι ο Συνασπισμός δεν πιστεύει στη ταξική πάλη, την επαναστατική βία, τον σοσιαλισμό και άλλα τέτοια πράγματα του διαβόλου, ενώ, παράλληλα, επαναδιατύπωσε τη πίστη του κόμματος του στον πολιτικό πολιτισμό, τους θεσμούς και τις επιτροπές διαφάνειας. Τα πνεύματα ήρθε να ηρεμήσει ακόμα περισσότερο η διανομή από τα μέλη του Συ.Ριζ.Α βιβλίων των Φαούστο Μπερτινότι, Μάσσιμο Ντ΄Αλέμα, πατήρ Παïσιου, Ζακ Ντεριντά, Δαλάι Λάμα και της Τζένης Χειλουδάκη, δηλαδή των στοχαστών εκείνων που αποτέλουν πηγές θεωρητικής σκέψης και οδηγούς πολιτικής πρακτικής για τον Συ.Ριζ.Α.
Μέσα σε αυτό το κλίμα ευφορίας, που οφειλόταν κυρίως στην υπερβολική κατανάλωση ρακιάς και κρητικής γραβιέρας και όχι στις σαχλαμάρες του Ανδρουλάκη, ο Αλέξης άνοιξε συζήτηση με τους παρευρισκόμενους για το πως αντιλαμβάνεται ο Συ.Ριζ.Α την κοινωνική πρόοδο και ποιές είναι οι θέσεις του για ειδικότερα ζητήματα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Συ.Ριζ.Α, η κοινωνική πρόοδος θα έρθει μέσω της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της αποδόμισης της πραγματικότητας, του διαλογισμού και της εγκράτειας. Αναφορικά με τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα επικαλέστηκε άγνοια και παρέπεμψε στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, που είναι πιο σαφές και πάνω κάτω ίδιο με αυτό του Συ.Ριζ.Α. Άπαντησε σε όσους κατηγορούν για ασάφεια το σύνθημα “ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός,” βάζοντας το και αυτό σε μεταφυσική βάση, αφού, όπως είπε, όλοι μας κάποια στιγμή θα πεθάνουμε, άρα ο “άλλος” κόσμος είναι εφικτός. Και κατέληξε ότι ο Συ.Ριζ.Α έχει συγκεκριμένη πρόταση και δεν αερολογεί. Στο τέλος όλοι συμφώνησαν ότι ο Συ.Ριζ.Α είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με φιλελεύθερες θέσεις και περίπου αριστερή φρασεολογία. Στο κλείσιμο της πολύ ωραίας βραδιάς τραγούδησαν όλοι μαζί αγκαλιασμένοι το “ιστορία μου,αμαρτία μου”σε στίχους-μουσική της Μαρίας Ρεπούση.
Νικόλας Άσιμος-Ο Μηχανισμός
Μπράβο! Αυτό θα πει να γίνεσαι ένα με τις μάζες, να αφουγκράζεσαι τον παλμό τους.
Αυτά να βλέπουν οι κομμουνιστές που επιμένουν στις ξεπερασμένες μεθόδους των αφισοκολήσεων και των κατ’ οίκον ενοχλήσεων αθώων εργαζόμένων κάθε Κυριακή με το Ριζοσπάστη. Δε φτάνει που βγάζουν τα πόδια τους ζουμί, χάνουν και την απόλαυση της ρακής και της γραβιέρας.
Πάντως, παραπροχώρησε η ενότητα της Αριστεράς με Αλέκο, Ντόρα και Μίμη. Ρε, λες τελικά, η δεξιά να είναι το ΚΚΕ; Αφού όλοι οι αριστεροί συνεργάζονται εναντίον του;
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ
Ιουλίου 27, 2007 στίς 1:30 πμ
Είναι γνωστό ότι για τους οπορτουνιστές η “ενότητα της αριστεράς” περνάει πάντα από δεξιά. Από την άλλη, οι αφισοκολήσεις και οι εξορμήσεις στην εργατική τάξη δεν είναι trendy για τους μικροαστούς του Συ.Ριζ.Α.
Mr Spock
Ιουλίου 27, 2007 στίς 1:58 πμ
σου έχω πει ότι σε γουστάρω πολύ; (συντροφικά πάντα) αν δε στο έχω πει στο λέω τώρα.
ωστόσο θέλω να παρατηρήσω πως έχεις άδικο, όσο αφορά την αφισοκόλληση. η αφισοκόλληση δεν είναι ντεμοντέ, εφόσον δεν την κάνουν οι τρέντι (και εν πολλοίς αόρατοι) νεολαίοι σου και την αναλαμβάνουν οι σύντροφοι νεροκουβαλητές της ΔΕΑ ή της ΚΟΕ. και να πεις ότι θα πάρουν και τίποτα; πάλι τον κουβέλη και την ασημίνα ξυροτύρη θα βγάλουν βουλευτές. καθ’όλα σεβαστοί βουλευτές μεν, αλλά αυτοί που έχουν τη λιγότερη δυνατή σχέση με τους (συντρόφους πάντα) “ριζοσπάστες” βαστάζους του ΣΥΝ.
elliot
Ιουλίου 27, 2007 στίς 9:57 μμ
Νομίζω πως και οι “αριστεροί” κάνουν αφισοκολήσεις: με 5 ούρο ένας καθωσπρέπει οικονομικός μετανάστης καλύπτει την περιοχή από Κουμουνδούρου μέχρι Θεμιστοκλέους (φροντίζοντας να αποφύγει τα στενά της ΚΟΑ).
Έτσι μένει χρονος στους Τσιπροανδρουλάκηδες να σφυρηλατήσουν την ενότητα (πάντα μέσα στη διαφορετικότητα και στο βάθος κήπος).
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ
Ιουλίου 27, 2007 στίς 11:00 μμ
Ουπς! Παραλίγο να το ξεχάσω.
Ρε παιδιά, τι κάνει εκείνος ο άνθρωπος; Ο Κοψίδης. Καιρό έχω να τον δω να αποκαλύπτει πως στον πρωινό καφέ στον Περισσό οργανώνουν σχέδια κατά του ΣΥΡΙΖΑ.
Μήπως οι εκλογές πάνε για άνοιξη; Αλλιώς δεν εξηγείται αλλιώς η ηχηρή απουσία του Μάκη (από το Ναούμ).
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ
Ιουλίου 27, 2007 στίς 11:03 μμ
@Elliot
Πρώτον, αμοιβαία η εκτίμηση και thanks για τα καλά λόγια! Δεύτερον, αυτό που λες για τη βουλευτική καρέκλα και το ετερόκλητο του όλου εγχειρήματος (Συ.Ριζ.Α) είναι πολύ σωστό. Φυσικά, είναι μόνο ιδεολογικά ετερόκλητο, αφου, αν το δούμε στην ταξική του βάση, όλοι τους μικροαστοί είναι. Οι μεν του ΣΥΝ είναι συνειδητά σοσιαλδημοκράτες και ουρίτσα του ΠΑΣΟΚ(δηλ.της αστικης τάξης), οι δε είναι γκρούπες χωρίς ουσιαστική επιρροή στην εργατικη τάξη και υπερεπαναστάτες στα λόγια (ιδιαίτερα οι τροτσκιστές). Έτσι, είναι λογικό το ταξικό κριτήριο να έχει πάει περίπατο εκατέρωθεν και στη θέση του μπαίνει η “ενότητα της αριστεράς”, ” η αριστερά των ονείρων μας”, “η χρήσιμη αριστερα”, η καπιταλιστική ολοκλήρωση, τα αντιδεξιά-αντινεοφιλελεύθερα μέτωπα και οι λοιπές σάχλες.
@Αμετανόητος
Ποιος θυμάται τον γίγαντα Μάκη,ε? Μεγάλος στοχαστής της κεντροαριστεράς και της ανανέωσης. Ο άνθρωπος ξέχασε να φύγει το ΄91 και πήρε χαμπάρι ότι συμφωνεί με τον εκσυγχρονιστή Παπαγιαννάκη 10 χρόνια μετά. Είναι λυπηρό, ωστόσο, γιατί έχει καταντήσει να ανταγωνίζεται σε αντικομμουνισμό ακόμα και τον Πάγκαλο.
Mr Spock
Ιουλίου 28, 2007 στίς 3:39 πμ
Καλό, πολύ καλό. Τόσο χιουμοριστικό όσο και πραγματικό.
Proletar
Ιουλίου 30, 2007 στίς 4:57 μμ
Εγώ τον θυμάμαι το Big Mac από τότε που άναβε το επαναστατικό του τσιμπούκι και μάζευε πληροφορίες για τον ΣΥΝ. Πού να φανταστώ τότε ο ηλίθιος πως έκανε “αναγνώριση εδάφους” που λένε και οι καραβανάδες.
Τώρα για τη δεκάχρονη αργοπορία, μάλλον είναι θέμα αντιληπτικής ικανότητας. Ανακάλυψε την ανανέωση καθυστερημένα γι αυτό τρέχει να προλάβει τον Big Theo.
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ
Ιουλίου 31, 2007 στίς 12:57 πμ